Test – rany emocjonalne

Często zapominam o sobie, pomagając innym.

Zdarza mi się wycofywać z relacji, które dobrze się układają.

Czuję się nieswojo, gdy ktoś jest zbyt blisko emocjonalnie.

Wybieram ludzi, którym ciągle coś muszę udowadniać lub za nich „ratować świat”.

Bardzo źle znoszę samotność.

Gdy ktoś znika z mojego życia, długo nie mogę dojść do siebie.

Czuję wstyd, gdy mam zadbać o siebie lub postawić granice.

Unikam konfrontacji, bo boję się, że zostanę odtrącona.

Gdy coś robię, chcę robić to najlepiej – nie znoszę bylejakości.

Mam silną potrzebę bycia zauważoną i zaakceptowaną.

Kiedy ktoś nie robi czegoś tak jak ja chcę, tracę cierpliwość.

Gdy ktoś długo nie odpisuje, od razu zakładam, że coś zrobiłam źle.

Czasem tłumię emocje, bo wydają mi się niepotrzebne albo „dziecinne”.

Mam tendencję do testowania innych, żeby sprawdzić ich lojalność.

Czuję się winna, gdy odmawiam lub stawiam siebie na pierwszym miejscu.

Często czuję się jak „piąte koło u wozu”.

Trudno mi oddać odpowiedzialność innym – wolę zrobić wszystko sama.

Mam wysokie wymagania wobec siebie i innych.

Boję się, że jeśli ktoś mnie naprawdę pozna, przestanie mnie lubić.

Zdrada (emocjonalna/fizyczna) jest dla mnie czymś niewybaczalnym.

Rzadko proszę o pomoc – wolę być samowystarczalna.

Często mam wrażenie, że jestem nieważna dla bliskich.

Mam potrzebę ciągłego kontaktu – telefonicznego, wiadomości, obecności.

Czasem myślę, że jest mnie „za dużo” dla innych ludzi.

Zanim ktoś zdąży mnie zranić, sama się oddalam.

Mam w sobie głos, który mówi: „Nie przesadzaj. Inni mają gorzej.”

Kiedy czuję się odrzucona, jeszcze bardziej zabiegam o uwagę i akceptację od drugiej osoby.

Często krytykuję siebie za najmniejsze błędy.

Ciężko mi się otworzyć, bo boję się, że ktoś wykorzysta to przeciwko mnie.

Trudno mi wyrażać emocje – wolę być logiczna i konkretna.

Zostaję w relacjach, które mi nie służą, bo boję się być sama.

Mam problem z przyjmowaniem pochwał – od razu myślę, że mogłam lepiej.

Lubię być osobą dominującą lub prowadzącą w relacjach.

Trudno mi prosić o pomoc – wolę sama to zrobić, nawet gdy wymaga to mnóstwa czasu i energii.

W relacjach często godzę się na rzeczy, które mnie ranią.

Czuję, że muszę być idealna, żeby zasłużyć na uwagę.

Mam problem z zaufaniem – wolę mieć wszystko pod kontrolą.

Trudno mi okazać słabość – pokazuję, że mam wszystko pod kontrolą.

Mam wrażenie, że moje potrzeby są mniej ważne niż potrzeby innych.

Często czuję złość, gdy inni nie spełniają moich oczekiwań.