Test – rany emocjonalne

Wybieram ludzi, którym ciągle coś muszę udowadniać lub za nich „ratować świat”.

Trudno mi oddać odpowiedzialność innym – wolę zrobić wszystko sama.

Trudno mi okazać słabość – pokazuję, że mam wszystko pod kontrolą.

Gdy ktoś znika z mojego życia, długo nie mogę dojść do siebie.

Często krytykuję siebie za najmniejsze błędy.

Czasem tłumię emocje, bo wydają mi się niepotrzebne albo „dziecinne”.

Zanim ktoś zdąży mnie zranić, sama się oddalam.

Czuję się nieswojo, gdy ktoś jest zbyt blisko emocjonalnie.

Mam problem z zaufaniem – wolę mieć wszystko pod kontrolą.

Mam wysokie wymagania wobec siebie i innych.

Lubię być osobą dominującą lub prowadzącą w relacjach.

Mam tendencję do testowania innych, żeby sprawdzić ich lojalność.

Zostaję w relacjach, które mi nie służą, bo boję się być sama.

Czuję się winna, gdy odmawiam lub stawiam siebie na pierwszym miejscu.

Często czuję złość, gdy inni nie spełniają moich oczekiwań.

Kiedy czuję się odrzucona, jeszcze bardziej zabiegam o uwagę i akceptację od drugiej osoby.

Unikam konfrontacji, bo boję się, że zostanę odtrącona.

Czasem myślę, że jest mnie „za dużo” dla innych ludzi.

Trudno mi wyrażać emocje – wolę być logiczna i konkretna.

Czuję wstyd, gdy mam zadbać o siebie lub postawić granice.

Mam wrażenie, że moje potrzeby są mniej ważne niż potrzeby innych.

Rzadko proszę o pomoc – wolę być samowystarczalna.

Ciężko mi się otworzyć, bo boję się, że ktoś wykorzysta to przeciwko mnie.

Boję się, że jeśli ktoś mnie naprawdę pozna, przestanie mnie lubić.

Mam potrzebę ciągłego kontaktu – telefonicznego, wiadomości, obecności.

Mam silną potrzebę bycia zauważoną i zaakceptowaną.

Mam problem z przyjmowaniem pochwał – od razu myślę, że mogłam lepiej.

Mam w sobie głos, który mówi: „Nie przesadzaj. Inni mają gorzej.”

Często mam wrażenie, że jestem nieważna dla bliskich.

Czuję, że muszę być idealna, żeby zasłużyć na uwagę.

Gdy ktoś długo nie odpisuje, od razu zakładam, że coś zrobiłam źle.

W relacjach często godzę się na rzeczy, które mnie ranią.

Zdarza mi się wycofywać z relacji, które dobrze się układają.

Bardzo źle znoszę samotność.

Często czuję się jak „piąte koło u wozu”.

Kiedy ktoś nie robi czegoś tak jak ja chcę, tracę cierpliwość.

Zdrada (emocjonalna/fizyczna) jest dla mnie czymś niewybaczalnym.

Często zapominam o sobie, pomagając innym.

Trudno mi prosić o pomoc – wolę sama to zrobić, nawet gdy wymaga to mnóstwa czasu i energii.

Gdy coś robię, chcę robić to najlepiej – nie znoszę bylejakości.